Uwięzieni w grach relacyjnych

"Tęsknota za byciem widzialnym jest w nas wpisana, bo kontakt oznacza dla nas bycie, istnienie, życie. Potrzebujemy potwierdzenia naszego istnienia przez dotyk, słowo i obecność - one razem dają nam bazę, jakby otwierały drzwi do domu z tabliczką: Jesteś bezpieczny. Dlatego tak bardzo pragniemy bliskości..."

"Uwięzieni w grach relacyjnych" Agnieszki Kozak i Zbigniewa Rećko to świetny poradnik dla każdego, kto czuje się zmęczony ciągłym odgrywaniem tych samych scenariuszy w swoich relacjach. To lektura, do której warto wracać i traktować ją niemal jak mały przewodnik autodiagnozy oraz idealne dopełnienie własnej psychoterapii lub pracy nad komunikacją. Po bestsellerowych publikacjach: "Uwięzieni w słowach rodziców" i "Uwięzieni w swojej głowie" Agnieszka Kozak oddaje w nasze ręce kolejny świetny poradnik psychologiczny. Tym razem skupia się na poszukiwaniu bliskości i widoczności w relacjach oraz omawia skuteczne sposoby komunikacji ze sobą i z innymi.

"Psychologiczną grę komunikacyjną można porównać do wzajemnej wymiany ukrytych wiadomości. Tworzą one psychologiczne transakcje, na końcu których są zawsze przykre uczucia - i to po obu stronach. To wypłaty w tych transakcjach, które są fundamentalną cechą takich gier. Nikt nie wygrywa, gra kończy się poczuciem rozczarowania, przekonaniem, że nie zostało się zrozumianym lub usłyszanym."

Poznajemy dziewięć wyjątkowych opowieści o relacjach międzyludzkich, w rodzinie, w małżeństwie, w pracy czy w gronie znajomych. Nie przypadkowo wybrano właśnie taką ilość. Punktem wyjścia do tej książki była gra towarzyska w "kółko i krzyżyk". Autorzy omawiają kolejno gry relacyjne: udręczona; tu cię mam; tak, ale, patrz; co zrobiłem!; kozi róg; głupiec; gdyby nie ty; drewniana noga i tylko ja. Każdy rozdział otwiera autentycznie brzmiący dialog, przedstawiający sytuacje z życia codziennego. Autorzy krok po kroku rozbierają dany schemat na części pierwsze i tłumaczą rolę jaką przyjmujemy w kontaktach z ludźmi. Następnie dają konkretne wskazówki, jak zatrzymać to błędne koło i wyjść ze schematu, który nam nie służy.

"Spojrzenie w przeszłość pozwala zrozumieć reakcje w teraźniejszości."

"Gdy poczucie bezpieczeństwa zostaje zachwiane, uruchamia się potrzeba kontroli, a z braku umiejętności poradzenia sobie z tym napięciem pojawia się przemoc. Prze-moc - czyli działanie przeciwko czyjejś mocy, żeby odzyskać władzę nad swoim życiem."

Każdy z nas pragnie prawdziwej, bezpiecznej bliskości - bycia przyjętym, zaakceptowanym, zrozumianym i wysłuchanym. Dlaczego więc tak często lądujemy w powtarzalnych sprzeczkach, niedomówieniach czy cichych dniach? Autorzy odpowiadają krótko: ponieważ nieustannie wikłamy się w relacyjne gry. Często powielamy zachowania naszych rodziców czy opiekunów. Dlatego zawsze warto przyjrzeć się historii swojej rodziny. W niej znajduje się wiele odpowiedzi na problemy, z którymi się zmagamy. Książka "Uwięzieni w grach relacyjnych" odwołuje się do nurtu analizy transakcyjnej, która skupia się na rozwoju jednostki i uczy jak pokonywać stare schematy i tworzyć wokół siebie nową rzeczywistość.

"Uwikłani w role, w które nas włożono, nie widzimy, że możemy być reżyserami własnego życia. Aktor nie widzi tego, że może mieć inną rolę, ponieważ uczył się jej od dziecka - zna swój tekst, powtarza go codziennie, co daje mu prawo do przebywania na scenie życia. Żeby wyjść z roli, warto spojrzeć na scenę z innej perspektywy. Może z roli widza?"

Dużą zaletą książki jest jej przejrzysta i powtarzalna struktura, dzięki której z łatwością przyswaja się nawet skomplikowane mechanizmy psychologiczne. Ta publikacja daje nam realne narzędzia komunikacyjne, które można wdrożyć od razu w rozmowie z partnerem, rodzicem, dzieckiem czy szefem. Polecam ten poradnik każdemu, kto chce budować dojrzałe, autentyczne więzi. To ogromna dawka wiedzy, poparta bogatym doświadczeniem autorów.