Zapiski o twoim zniknięciu

"Zniknęłaś w dzień powszedni. Nikt nie był tym bardziej zaskoczony ode mnie. Jeśli w wieku trzynastu lat w cokolwiek wierzyłam, to była to wiara w zapowiedź szkolnych wieczorów. Wierzyłam w nienaruszalny rytuał odrabiania zadań domowych, potem jedzenia kolacji, a następnie przygotowywania ubrań na rano - coś, na co mama nalegała od samego początku."

Powieść "Zapiski o twoim zniknięciu" Alison Espach została uznana za najlepszą książkę 2022 roku przez "Chicago Tribune". To kolejna, po "Gościach weselnych", świetna publikacja amerykańskiej pisarki. Autorka porusza w niej bolesny temat śmierci i żałoby. Skupia się na przeżyciach nastoletniej dziewczyny, która w tragicznym wypadku samochodowym traci siostrę. To przenikliwa i mądra książka o tym, jak uczyć się żyć na nowo, gdy z naszego życia znika najważniejsza osoba. Alison Espach udowadnia, że o największej życiowej tragedii można pisać z niezwykłą lekkością i czułością.

W tej niezwykłej opowieści poznajemy dwie siostry: starszą, uwielbianą przez wszystkich Kathy oraz młodszą o dwa lata, zapatrzoną w nią jak w obrazek Sally. Ich relacja to typowe, nastoletnie przymierze przeplatane drobnymi złośliwościami, sekretami i wspólną fascynacją Billym Barnesem – najpopularniejszym chłopakiem w szkole. Sielanka kończy się nagle i brutalnie. Kathy ginie w wypadku samochodowym, a trzynastoletnia Sally zostaje sama w świecie, który nagle stracił swoje bezpieczne ramy.

"W drodze do domu nie było już krzyków. Mama i tata po prostu byli strasznie cicho. Było oczywiste, że nie żyjesz, a my znów byliśmy tylko ludźmi w samochodzie. Jak to się mogło stać? Świat się skończył, ale nadal musieliśmy przestrzegać znaków drogowych i sygnalizacji świetlnej. Tata trzymał mocno kierownicę, a mama ciągle spoglądała ze łzami w oczach do tyłu na mnie i ściskała moją dłoń."

Cała powieść została napisana w formie listu, intymnych zapisków stanowiących wewnętrzny monolog skierowany bezpośrednio do zmarłej siostry. Sally relacjonuje Kathy kolejne piętnaście lat swojego życia - dorastanie, pierwsze miłości, studia, skomplikowane relacje z rodzicami oraz powolne zbliżanie się do Billy’ego, który jest jedyną osobą na świecie rozumiejącą rozmiar jej pustki. Alison Espach nie idealizuje procesu leczenia ran. Pokazuje, że żałoba nie kończy się po roku czy pięciu latach. Ona po prostu ewoluuje, zmienia kształt i staje się integralną częścią tożsamości bohaterki. 

"Miałam teraz czternaście lat, nie żebym pozwoliła komukolwiek świętować moje urodziny w tym roku. Ale mimo to czułam się starsza. Mądrzejsza. Mama lubiła mawiać, że z dnia na dzień postarzałam się o tysiąc lat. Tak właśnie śmierć wpływa na człowieka. Śmierć niszczy ludzi, rozdziela ich. Obnaża to, kim naprawdę jesteśmy w środku, a nie jest to przyjemny widok."

Relacja Sally z Billym jest skomplikowana, obarczona poczuciem winy i lojalnością wobec zmarłej Kathy. To miłość zrodzona na gruzach wspólnej straty. Autorka pokazuje jak żałoba wpływa na całą rodzinę. Pisze o tym, jak trudno żyć rodzicom po stracie dziecka. Ich cierpienie stanowi tło tej opowieści, nigdy nie przemija, zmienia tylko natężenie. Alison Espach ma niebywały dar pisania o sprawach ostatecznych w sposób lekki i naturalny. "Zapiski o twoim zniknięciu" to cicha, pięknie napisana literatura obyczajowa z wyższej półki, która pozostaje w myślach jeszcze długo po przeczytaniu. Polecam!